Pani Dobrego Znaku. Księga Całości – tom 4 – Feliks W. Kres

Pani Dobrego Znaku. Księga Całości - tom 4 - Feliks W. Kres


Autor: Olga Michalik

„Pani Dobrego Znaku” to czwarta część sześciotomowego cyklu Feliksa W. Kresa zatytułowanego: „Księga Całości”, opisującego świat, którym włada tajemnicza potęga – Szerń. W tym mrocznym świecie krew leje się strumieniami, ciała padają pokotem, a obdarzone inteligencją zwierzęta biorą czynny udział w walkach. Tu nie zawsze dobro zwycięża, a zło zostaje ukarane.

Akcja powieści toczy się na terenie Dartanu, gdzie splatają się losy bohaterów poprzednich części „Księgi Całości”: weteranów wojny na „Północnej Granicy” oraz postaci z „Grombelardzkiej legendy”. Dlatego, o ile poprzednie tomy cyklu można było czytać w dowolnej kolejności, to po „Panią Dobrego Znaku” nie należy sięgać zbyt pochopnie.

„Pani Dobrego Znaku” zabiera czytelnika do Puszczy Bukowej, największej kniei Szereru i jednocześnie – odwiecznej siedziby rodu K.B.I – Dobrego Znaku. Tamtejszy władca, książę Lewin, tuż przed śmiercią wziął za żonę wyzwoloną niewolnicę, Ezenę, czyniąc ją zarazem jedyną dziedziczką wszelkich dóbr. Jest to niedopuszczalny dyshonor dla pozostałych gałęzi rodu K.B.I. i dla całej dartańskiej szlachty, która uważa, że tytuł i majątek powinien należeć do kogoś „czystej krwi”. Nie mogą jednak podważyć testamentu, gdyż Ezena uznawana jest przez wiele osób za nowe wcielenie legendarnej władczyni Dartanu – Rollayny, najstarszej Córy Szerni, która przybyła, by ponownie stanąć na czele armii dartańskiej.

Czy Ezena stanie na czele wojsk wyzwoleńczych? Czy pokona osłabione, ale wciąż silne armie Wiecznego Cesarstwa? Czy wypełni przepowiednię?

Feliks W. Kres wprowadza nas w świat pałacowych intryg, politycznych układów, pięknych kobiet i szlacheckiej zawiści, ale także w świat prostych żołnierzy i okrucieństw pola bitwy. Autor z epickim rozmachem ukazuje Wieczne Cesarstwo w jednym z najbardziej przełomowych dla niego momentów – próbie uniezależnienia się Dartanu.

W Dobrym Znaku i Cesarstwie trwa wyścig zbrojeń, którym kierują kobiety znajdujące się w elitach władzy, zarówno wojskowych, jak i służby rodowej. Płeć piękna na dworze jest niebezpieczna i nieprzewidywalna, a w wojsku – bezlitosna. Te wyjątkowe kobiety, aby osiągnąć cel, wykorzystują swój spryt, urok, wzbudzają żądze w mężczyznach, potrafią nawet dopuścić się zbrodni. Występujące w książce postacie męskie pełnią role drugoplanowe, są bardziej schematyczne i przewidywalne w swych działaniach.

Fabuła powieści osnuta jest wokół losów tytułowej bohaterki, mimowolnej sprawczyni całego zamieszania.

Pani Sey Aye w miarę rozwoju akcji dojrzewa i doznaje duchowej przemiany. Początkowo Ezena to była niewolnica, nieświadoma roli, którą wyznaczył jej los. Nie wie, dlaczego została wybranką księcia, jest zagubiona i niezbyt dobrze radzi sobie ze sprawowaniem władzy. W miarę upływu czasu, zdobywania wiedzy i doświadczenia, zaczyna zachowywać się jak prawdziwa księżniczka Sey Aye.

Kres przedstawia władzę jako sferę groźną i nienaturalną dla kobiet. Trud, włożony na osiągnięcie sukcesu w tej dziedzinie, mocno odbija się na ich kondycji psychicznej

Akcja utworu toczy się bardzo szybko. Mimo pokaźnych rozmiarów, książka nie nudzi czytelnika ani przez chwilę. Opisy walk mogą zainteresować  nie tylko pasjonatów. Zdeklarowanych miłośników wojska mogą, z kolei, zafascynować polityczne spiski i stroje kobiet. I jest to, niewątpliwie, wielka zaleta tej powieści.

W książce występuje wielu bohaterów, zaś autor bardzo dba o szczegóły. Historie postaci przeplatają się wzajemnie. Nawet niepozorne zdarzenie może mieć ogromny wpływ na przyszłe losy bohatera. Czytelnik, który nie zna cyklu „Księgi Całości”, może czasem zagubić się w wirze zdarzeń, ale na pewno nie zniechęci go to do dalszej lektury. Fabuła wciąga, a dynamiczna akcja nie pozwoli mu się nudzić.

Autor umiejętnie podtrzymuje napięcie do samego końca. Kto zwycięży? Który czynnik przeważy – potęga militarna, tajna polityka czy ekonomia? Wyroki losu czy przypadek? Konflikt jest zawsze zjawiskiem wielopłaszczyznowym, i taka jest właśnie książka, która go opisuje.

Ciekawym elementem jest wprowadzenie do fabuły motywu niewolnictwa. Niewolnice są  dobierane, a następnie wychowywane na podstawie selekcji, odpowiednich krzyżówek genetycznych. Na przykład: głównym czynnikiem doboru przyszłych strażniczek jest ich szybkość reakcji, zwinność oraz siła. Trening od najmłodszych lat czyni z nich maszyny do zabijania wrogów. Natomiast Perły Domu muszą być nie tylko nieskazitelnie piękne, ale też wszechstronnie wykształcone w zakresie prawa, historii, polityki, języków obcych, a nawet matematyki i finansów. Ich zadaniem jest nie tylko umilać czas panu domu, ale także pełnić rolę jego prawej ręki w zarządzaniu posiadłością.  Z kolei wolny człowiek może dobrowolnie sprzedać się w niewolę, jeśli nie ma wystarczających środków do życia. W ten właśnie sposób Ezena, w wieku siedemnastu lat, została niewolnicą.

Z pewnością „Pani Dobrego Znaku”, w porównaniu z poprzednimi częściami, charakteryzuje się większym rozmachem i prowadzeniem intryg na nowym, wyższym poziomie. Głównym motywem opowieści jest przygotowanie do wojny, szkolenia oddziałów militarnych, zaś świat magii nie jest zbyt eksponowany. Kres wielokrotnie pokazuje, że tak zwana magia nie jest w istocie magią, tylko określoną prawidłowością. Zatem zamiast opisów czarów czy fantastycznych stworzeń, pisarz ukazuje czytelnikowi realia przygotowań do wojny w czasach walk na miecze, łuki oraz kusze. Pokazuje, że pięknie uzbrojone, udekorowane odziały wojska to często mit, a brak zaopatrzenia może skończyć się tragicznie dla kraju.

Autor podkreśla, że wojna – to nie tylko starcia wrogich armii. Trzeba zniszczyć rywala finansowo, obniżyć jego morale, aby stracił chęć do walki, wykorzystać przepowiednie i legendy, aby podnieść na duchu swoich rodaków.

„Pani  Dobrego Znaku” nie jest typową pozycją fantasy. Jest to epicka opowieść o walce o władzę, przeznaczeniu, sile przepowiedni i legend. Dzięki temu jest odmienna, zaskakująca i na pewno przyciąga uwagę czytelnika.

Polecam tę książkę  wszystkim miłośnikom literatury fantasy, natomiast dla wielbicieli „Księgi Całości” powinna stanowić lekturę wręcz obowiązkową.

Korekta: 
Natalia Bieniaszewska

Loading Facebook Comments ...
Zostaw odpowiedź

Facebook

%d bloggers like this: