Glen Duncan, „Ostatni wilkołak”

Glen Duncan, „Ostatni wilkołak”


Autor: Katarzyna Tatomir

Powieść serdecznie poleca Nick Cave, nazywając ją wspaniałą i chwaląc Duncana za stworzenie „czegoś zachwycającego i jedynego w swoim rodzaju”. Wspaniałość „Ostatniego wilkołaka” ma wynikać z jego brutalności, z obecnego w nim seksu, z lejącej się krwi i z obrazów przemocy. Wyobrażam sobie więc paranormal romance napisany przez Edwarda Lee i ta wizja nawet mi się podoba.

Ale wcale nie na tym polega nowatorstwo, o którym pisze Cave. „Ostatni wilkołak” jest czymś świeżym w ramach fantastycznej literatury o wampirach i innych tego typu stworzeniach nie dlatego, że w świat paranormal romance wlano hektolitry krwi i mnóstwo scen nieodpowiednich dla małolatów. Dokonaniem Duncana jest to, że świat gatunku, który już zawsze będzie oszpecony dziedzictwem infantylnego „Zmierzchu”, zyskał mnóstwo inteligencji i dojrzałości. Wreszcie coś ambitnego, pomimo faktu, że główny bohater zjada ludzi.

Tej dorosłości i mądrości dostarcza nie tylko styl, za pomocą którego prowadzi narrację angielski dżentelmen urodzony w 1801 roku, ale także problematyka, jaką porusza w swoich przemyśleniach. Ze słów Jake'a Marlowe'a można by wycisnąć cały basen żalu, zgorzknienia i zmęczenia światem. Ostatni żyjący wilkołak patrzy na świat przez okno cynizmu, zasłonięte firanami z czarnego humoru. Jego myśli, choć dosadne i brutalne, potrafią być eleganckie i wręcz poetycko piękne. Zajmują go rozmyślania o tym, czym się stał, czy utracił człowieczeństwo, czy w ogóle istnieje coś takiego jak człowieczeństwo czy to tylko puste pojęcie? Czy przemiana w wilkołaka wpłynęła jakoś na to, jak postrzega dobro i zło, czy pomogło zrozumieć jego prawdziwą naturę, naturę nie człowieka i nie wilkołaka, ale Jake'a Marlowe'a?

Powieść Duncana zadowoli wielbicieli porządnej zadumy i pięknego języka, ale także nie zawiedzie czytelnika pragnącego akcji i ciekawej fabuły. Chociaż Jake’a już dawno opuściła motywacja do dalszej egzystencji i praktycznie postanowił już się poddać i zginąć z ręki wroga, los ma dla niego co innego w planach. Spiski, pościgi, morderstwa i niezmiernie zaskakujące odkrycia – coś, czym Jake już się zmęczył, ale czego podejmie się po raz ostatni.

Nie wyobrażam sobie, że komuś mógłby się „Ostatni wilkołak” nie spodobać. Znajdzie w nim coś dla siebie fan i paranormal romance, i urban fantasy, i thrillera, a jakby tego było mało – prócz tych sensacyjnych i rozrywkowych elementów dostanie po prostu mądrą i bardzo dobrą pod względem językowym książkę.

Korekta: Maja Borawska

 

Autor: Glen Duncanostatni_wilkołak_qfant

Tytuł: Ostatni wilkołak

Data wydania: 28 sierpnia 2012

Wydawnictwo: Replika

Pozostałe dane: Tytuł oryginalny - The Last Werewolf

ISBN - 978-83-7674-156-7

Format - 420s. 145×205mm

Loading Facebook Comments ...
Zostaw odpowiedź

Facebook

%d bloggers like this: