Andrzej Ziemiański, „Pomnik Cesarzowej Achai tom 3”

Andrzej Ziemiański, „Pomnik Cesarzowej Achai tom 3”


Recenzowała: Olga Michalik

Z pewnością wszyscy fani polskiej fantastyki znają tytułową bohaterkę „Achai” Andrzeja Ziemiańskiego. Ta księżniczka, niewolnica, wojowniczka i leśny potwór w jednym, zdławiła potęgę Zakonu, stworzyła potężne cesarstwo i ujarzmiła wszystkich jego wrogów. Jej czyny przysporzyły jej tak ogromnej sławy i uwielbienia pośród ludu, że nawet 1000 lat potem pomniki bohaterki nadal są czczone w każdym większym mieście cesarstwa.

Akcja rozbitej na trzy tomy powieści Andrzeja Ziemiańskiego „Pomnik Cesarzowej Achai” toczy się właśnie millenium lat po owych wiekopomnych wydarzeniach. I co jest dziwne, świat w niej przedstawiony nie różni się, niemal w ogóle, od tego opisywanego wcześniej. Mamy tu więc znane nam z wcześniejszych książek „kobiece” wojsko, luksusowo żyjącą klasę panującą i żyjące w skrajnej nędzy pospólstwo. Mimo upływu lat nie dokonał się tutaj żaden postęp technologiczny. Cywilizacja nadal znajduje się na etapie Średniowiecza, w którym główną rolę napędową stanowi magia (nawet armia nie może obejść się bez czarownic czy magów).

Na drugiej półkuli, oddzielonej od Cesarstwa nieprzebytymi Górami Bogów (zwanymi też z drugiej strony Górami Pierścienia), istnieje odrębna wysoko rozwinięta technologicznie cywilizacja, w której jedną z dominujących ról gra alternatywna Rzeczpospolita Polska. Gdy armii RP, eksplorującej nowe tereny w poszukiwaniu złóż kopalnych, udaje się w końcu sforsować Góry Pierścienia, następuje spotkanie dwóch skrajnie różniących się od siebie cywilizacji. Jaki efekt przyniesie zetknięcie ze sobą magii i nowoczesnej techniki oraz nauki? Przekonajcie się sami czytając „Pomnik Cesarzowej Achai”.

Akcja trzeciego tomu, tak jak i poprzednich części, toczy się wielotorowo. Wyróżniają się jednak trzy (a może nawet cztery?) główne wątki powieści: losy młodej i niedoświadczonej czarownicy Kai trafiającej przypadkowo na polską łódź podwodną, odważnego i bardzo inteligentnego porucznika polskiej marynarki – Krzysztofa Tomaszewskiego, przedstawicielek lokalnego kobiecego wojska – Shen i Aie oraz tajemniczej inżynier Wyszyńskiej. Wszystkie te, toczące się niezależnie od siebie, wątki regularnie przeplatają się ze sobą, dzięki czemu możemy równocześnie śledzić losy wszystkich głównych bohaterów. I jak się można domyślić, ich drogi zetkną się w końcu w finale, który wreszcie pozwoli nam poznać odpowiedź na szereg dręczących nas od tak dawna pytań. Tak, właśnie w tomie trzecim poznajemy rozwiązanie zagadki tajemniczych i straszliwych Ziemców. Dowiadujemy się też dlaczego wszystkim tak bardzo zależy na odnalezieniu oryginalnego pomnika cesarzowej Achai. Aby dodać tu nieco pikanterii zdradzę jeszcze, że od tego kto jako pierwszy dotrze do tego posągu, zależeć będzie przyszłość całego świata…

Od stworzenia „Achai” upłynęło już 12 lat, więc język powieści różni się zasadniczo od tego nader dosadnego, a nawet wulgarnego, którym przesycona była pierwsza trylogia Ziemiańskiego. Choć jednak stał się on bardziej dojrzały i stonowany, nie stracił niczego ze swojej plastyczności i obrazowości. Żywe, błyskotliwe i nierzadko humorystyczne dialogi z pewnością przykują uwagę niejednego czytelnika. Autor doskonale dostosowuje formy wysławiania się bohaterów, do klasy z jakiej się oni wywodzą. Miejscami dają się jednak zauważyć pewne niekonsekwencje. Bo przecież słowo „dupa” w ustach prostych żołnierek nie razi nikogo, to jednak wydaje się niewłaściwe gdy używa go pani inżynier Wyszyńska mówiąc: „głupia dupa jestem…”.

Bardzo istotnym czynnikiem prozy Ziemiańskiego jest jej realizm, który sprawia, że czytelnicy z łatwością wczuwają się w opisywaną historię. Szczególnie uderza nas kontrast z jakim autor obrazuje surowe realia życia prostego wojaka Cesarstwa, z wygodną służbą żołnierzy Rzeczypospolitej, a także tragiczną sytuację znajdującego się w obliczu klęski głodowej ludu mocarstwa oraz rozrzutność klasy panującej. I chociaż mocno rozbudowane, czasem aż nazbyt drobiazgowe opisy hamują tempo powieści, stale rosnące napięcie sprawia, że książkę, pomimo jej pokaźnej objętości, czyta się szybko, lekko i przyjemnie.

Polecam tom 3 wszystkim, którzy nie mogą się już doczekać zakończenia trylogii i wyjaśnienia licznych tajemnic, którymi przesycone były poprzednie tomy „Pomnika…”. Pozostałych zachęcam do czytania powieści Ziemiańskiego w kolejności chronologicznej, tzn. rozpoczynając od „Achai”, po niej zaś dopiero zalecam lekturę „Pomnika Cesarzowej Achai”.

 

Korekta: Grzegorz Hammer

pomnik-cesarzowej-achai-tom-3-b-iext24215552

  • Wydawnictwo: Fabryka Słów
  • Cykl: Ziemiański, Andrzej - "Pomnik Cesarzowej Achai"
  • Data wydania: 31 Styczeń 2014
  • Wydanie: I
  • ISBN: 978-83-7574-917-5
  • Oprawa: miękka
  • Format: 125 x 195 mm
  • Liczba stron: 620
  • Cena: 44,90 zł
  • Seria: fantastyczna fabryka
  • Tom cyklu: 3
Loading Facebook Comments ...
Zostaw odpowiedź

Facebook

%d bloggers like this: