Andrzej Pilipiuk, „Oko Jelenia. t.4. Pan Wilków”

Andrzej Pilipiuk, „Oko Jelenia. t.4. Pan Wilków”


Autor: Olga Michalik

„Pan Wilków” jest 4. z kolei tomem najnowszego cyklu Andrzeja Pilipiuka, zatytułowanego: „Oko Jelenia”.

 

Pod względem fabularnym jest to, oczywiście, kontynuacja dotychczasowych wątków, czyli przygód Marka i Heli (którzy przenoszą się do XVI wieku, by odszukać tajemnicze Oko Jelenia). Choć dramatyczne zakończenie poprzedniego tomu cyklu sugerowało, że raczej nie będzie kontynuacji, gdyż wszyscy główni bohaterowie umierają, autor zręcznie wybrnął z tej sytuacji. Po cudownym ocaleniu z pokładu tonącej „Srebrnej Łani”, Staszek i Hela docierają do Polski. Zaszywają się na dłuższy czas w Gdańsku, by umożliwić Łasicy zrestartowanie się i odbudowanie całej swojej struktury.

W tym samym czasie kozak Maksym podąża do Szwecji, by samotnie stawić czoła tytułowemu Panu Wilków. Jego pełna szalonych pomysłów głowa i rwące się do przygód serce sprawiają, że szczerze kibicujemy temu bohaterowi. A jego stepowe przypowieści są, moim zdaniem, ozdobą całego tomu.

Oba wątki prowadzone są równolegle, akcja aż wre od zaskakujących zwrotów i wciąż przeskakuje z planu na plan, a po pewnym czasie okazuje się, że równoległych wątków jest aż cztery (w tym jeden zupełnie zaskakujący)! Autor jednak świetnie sobie radzi z tym żonglowaniem miejscami i osobami, tak że nie ma obawy, ze czytelnik będzie miał problemy z orientacją – wszystkie postacie są doskonale wykreowane i łatwo zapadają w pamięć.

„Pan Wilków” spisany został tym samym stylem, który z podziwu godną konsekwencją służył budowaniu poprzednich tomów. Wątki fabularne przeplatają sceny z życia codziennego bohaterów rzuconych, wbrew ich woli, w przeszłość. Żeby wykonać swoje zadanie, muszą oni dostosować się do nowych realiów i całkowicie zrewidować swoje podejście do życia. A różnic jest wiele. Szczególnie dają się one zauważyć w podejściu do religii i tradycji. Przykładem może być kazanie, na którym ksiądz odsądza od czci i wiary nowe zwyczaje luterańskie – koszenie zboża kosą, zamiast ścinania go sierpem, dowodzi, według niego, braku szacunku dla chleba (tu przypomina się „Konopielka” Redlińskiego). Wymienia też kolejne narzędzie grzechu – widły (diabelskie narzędzie!).

W czwartym tomie wiele wcześniejszych zagadek zostaje rozwiązanych. Między innymi, poznajemy wreszcie bliżej jednego z czarnych charakterów powieści – tytułowego Pana Wilków. Jest on także przybyszem z przyszłości, ma do dyspozycji świetną technologię, a przed sobą – ambitne cele. Pragnie, mianowicie, stworzyć przyczółek dla przyszłej chińskiej dominacji na ziemi.

„Pan Wilków” nie przynosi jednak odpowiedzi na najważniejsze pytania, zaś zakończenie, nie dość, że niezwykle zaskakujące, to w dodatku pozostawia nas w niepewności.

Największą zaletą „Pana Wilków”, jak i zresztą całego cyklu, jest tło, czyli pieczołowicie oddane realia szesnastowiecznej Europy. Autor poświęcił mnóstwo czasu i energii na wierne odwzorowanie Skandynawii i Polski z przełomu lat 50-tych i 60-tych XVI wieku, dzięki czemu książkę czyta się niemalże jak encyklopedię lub podręcznik historyczny.

Klimat powieści wydaje się nieco bardziej mroczny i przygnębiający, niż w poprzednich częściach cyklu. Lektura skłania czytelnika do refleksji nad postawą człowieka na przestrzeni wieków – nad jego niezdolnością do uczenia się na błędach poprzednich pokoleń, a równocześnie – skłonnością do nieustannego poszukiwania dominacji nad innymi. I nawet zaawansowana cywilizacja techniczna, w połączeniu z najrozmaitszymi prądami filozoficznymi i religijnymi, nie potrafi tego odmienić…

„Pan Wilków”, podobnie jak cały cykl, jest ciekawą i nieźle napisaną powieścią przygodową. Lektura działa na czytelnika relaksująco i pozwala mu oderwać się od szarej rzeczywistości. A ponieważ książka jest napisana przystępnym, łatwo przyswajalnym językiem, czyta się ją lekko. Można „Pana Wilków” polecić właściwie każdemu, bez względu na wiek. Z niecierpliwością czekam na kolejne tomy cyklu „Oko Jelenia”. Wiadomo już, że Andrzej Pilipiuk planuje napisać jeszcze przynajmniej dwa…

Korekta: Natalia Bieniaszewska

Autor:Oko Jelenia #4 - Pan Wilkówoko_jelenia_qfant

Tytuł:Andrzej Pilipiuk

Data wydania:Fabryka Słów

Wydawnictwo:2/2009

Pozostałe dane:Okładka: Paweł Zaręba

Miejsce wydania: Lublin

Liczba stron: 400

Format: 125x195 mm

Oprawa: miękka

ISBN-13: 978-83-7574-069-1

Wydanie: I

Cena z okładki: 29,99 zł

Loading Facebook Comments ...
Zostaw odpowiedź

Facebook

%d bloggers like this: