Kryminalne Legendy – Szczęściarz Luciano

Kryminalne Legendy – Szczęściarz Luciano


  • Nazwisko: Lucky Luciano
  •  Znany również jako: Charlie Luciano
  • Prawdziwe nazwisko: Salvatore Lucania
  • Zawód: Szef zorganizowanej grupy przestępczej
  • Data urodzenia: 24 listopada 1897 r.
  • Data śmierci: 26 stycznia 1962 r.
  • Miejsce urodzenia: Sycylia, Włochy
  • Miejsce śmierci: Neapol, Włochy

 

Charles "Lucky" Luciano urodził się na Sycylii 24 listopada 1897 roku, jako Salvatore Lucania. Amerykanin włoskiego pochodzenia przeszedł do historii, jako twórca nowoczesnej przestępczości. Jednocześnie był współtwórcą i inicjatorem powstania tzw. Komisji ‒ inaczej kopuły – organu zarządzającego przestępczością zorganizowaną w USA, składającego się z przedstawicieli pięciu nowojorskich mafijnych rodzin (obecnie są to: Gambino, Genovese, Lucchese, Bonnano, Colombo), a także pozostałych rodzin mafijnych należących do La Cosa Nostry (łącznie 24 frakcje w całym USA). Struktura ta stworzona w 1931 roku przez Luciano przetrwała do dnia dzisiejszego.

Salvatore Lucania, Charles "Lucky" Luciano stał się jedną z najbardziej znanych postaci świata przestępczego dwudziestego wieku. Przybył do Stanów Zjednoczonych wraz z rodziną w 1906 roku. Nie znał języka angielskiego, przez co miał wiele trudności w szkole. Zamiast normalnej nauki, wolał uczyć się życia na ulicach Nowego Jorku.

Wstępem do kariery przestępczej było wprowadzanie przez niego w swoim otoczeniu usług ochroniarskich. Koledzy musieli płacić mu za ochronę, a jeżeli mu nie płacili, mogli się spodziewać bicia. Szkołę rzucił w 1914 roku. Początkowo podjął pracę jako urzędnik w firmie produkującej kapelusze, udało mu się w tym samym czasie dobrze rozpocząć karierę przestępczą. Nastoletni Luciano poznał Meyera Lansky’ego, z pochodzenia Żyda i jego współpracownika Benjamina "Bugsy’ego" Siegela, członków jednego z większych gangów, którzy w przyszłości mieli stać się jego największymi sojusznikami.Głównie zaangażował się w handel narkotykami, które w 1916 roku doprowadziły do ​​jego pierwszego poważnego konfliktu z prawem. Został złapany na sprzedaży heroiny i skazany na sześć miesięcy w domu poprawczym.

W ciągu 1920 roku, zakaz sprzedaży alkoholu stworzył wiele nowych możliwości dla przestępców. Luciano stał się jednym z "Big Six" – grupy zajmującej się nielegalnym handlem alkoholem ‒ wraz z kolegą z dzieciństwa Meyerem Lanskim, Bugsym Siegelem, Louisem "Lepke" Buchalterem, Jakubem "Gurrah" Shapiro i Abnerem "Longy” Zwillmanem. Ta pozbawiona skrupułów grupa zdominowała przemysł monopolowy na wschodnim wybrzeżu. Luciano został również współpracownikiem Arnolda Rothsteina, znanego też jako Big Bankroll, który miał udział w nielegalnym hazardzie i monopolowych operacjach.

W roku 1929, Luciano udowodnił, że jego przezwisko "Lucky” nie jest tylko zwykłym przydomkiem. Został porwany przez grupę mężczyzn, którzy skatowali go i porzucili na pewną śmierć. Luciano, został znaleziony na plaży w Staten Island przez funkcjonariusza policji i przewieziony do szpitala.

Władza Luciano rosła, objął stanowisko Masserii, jako głowa rodziny za poparciem Marazano. Stał się przywódcą jednej z pięciu rodzin miasta, zajął miejsce obok takich niesławnych postaci, jak Joseph Bonanno, Joseph Profaci, Tom Gagliano i Vincent Mangano. Niestety, Marazano wkrótce zaczął traktować Luciano jako zagrożenie i wydał na niego wyrok. Ale Luciano go ubiegł, zdołał przekupić jego ludzi i przeciągnąć na swoja stronę.

Po pokonaniu rywala, Luciano skoncentrował się na poprawie struktury gangów. Starał się stworzyć krajową sieć przestępczości zorganizowanej, centrum do stłumienia wszelkich konfliktów, sporów i ustalenia wytycznych między poszczególnymi operacjami. Ten nowy podmiot, z czasem znany jako Komisja, wprowadził zorganizowaną przestępczością na nowy poziom

Na początku 1930 roku, Luciano cieszył się w życiem. Mieszkał w luksusowym nowojorskim Waldolf Towers, części Waldorf Astoria Hotel. Przebywał tam pod nazwiskiem Charles Ross. Szastał gotówką, sprawiał wrażenie bogatego biznesmena, nosił garnitury i wszędzie poruszał się wozem prowadzonym przez szofera. Ale dobre czasy też mają swój koniec. Końcem dla Luciano okazało się powołanie, jako specjalnego prokuratora do zbadania przestępczości zorganizowanej w 1935 roku, Thomasa E. Deweya.

Szczęścia Luciano zabrakło w 1936 roku. On i ośmiu członków jego gangu zostali postawieni przed sądem. Sądzony za wymuszenia i czerpanie zysków z prostytucji, został skazany na 30 do 50 lat więzienia. Luciano został wysłany do zakładu karnego Clinton Correctional Facility w  Dannemora. Więzienie nazywane przez niektórych "Siberia", położone było w pobliżu granicy kanadyjskiej. Luciano próbował odwołać się od postanowienia sądu, jednak wyrok został podtrzymany.

Podczas pobytu w więzieniu Luciano, wykorzystując swoje powiązania przestępcze we Włoszech, zaoferował pomoc wojskom alianckim w walce z Niemcami w trakcie II wojny światowej..Po wojnie Luciano otrzymał zwolnienie warunkowe, jednak z nakazem deportacji. Na krótko wrócił do Włoch, a potem wyjechał na Kubę. Tam spotkał się z niektórymi ze swoich wspólników, w tym z Meyerem Lanskim i Bugsy’m Siegelem .

W 1947 roku, rząd Kuby wysłał Luciano z powrotem do Włoch, gdzie mężczyzna pozostawał pod ścisłym nadzorem. Nie pozwolono mu opuścić Neapolu, i tam spędził resztę swoich dni. Według niektórych raportów, wciąż dzierżył władzę nad handlem narkotykami. Dziwnym zrządzeniem losu, w styczniu 1962 roku, podczas spotkania z producentem filmowym i telewizyjnym na lotnisku w Neapolu, doznał ataku serca.

Ciało Luciano wróciło do Stanów Zjednoczonych. Pochowany został w rodzinnym grobowcu na cmentarzu św. Jana w Queens w Nowym Jorku. Choć przez większość swojego życia był znany jako Charles "Lucky" Luciano, został pochowany przez swoich rodziców pod nazwiskiem, z jakim przyszedł na świat - Salvatore Lucania.

Luciano stworzył imperium przestępcze tak dobrze zorganizowane, że trwa ono do dziś w niezmienionej formie.

Loading Facebook Comments ...
Zostaw odpowiedź

Facebook

%d bloggers like this: