Kryminalne Legendy – Bonnie i Clyde

Kryminalne Legendy – Bonnie i Clyde


Autor: Marta Drozdek

Czytaliście historię
Jesse Jamesa.
Jak żył,
jak umarł.
Podobało się wam, co?
Poproście o więcej.
No to
posłuchajcie historii
o Bonnie i Clydzie.

 Skończyły się szalone lata dwudzieste, czasy prohibicji i gangsterów. Dla Ameryki nastał czas Wielkiego Kryzysu.

W czasie kryzysu narodził się nowy typ gangsterów, idealizowanych przez społeczeństwo, które potrzebowało bohaterów, historii, które pomogą im oderwać się od codziennej walki o chleb.

Wtedy to świat usłyszał o Jonnym Dillingerze, którego poznaliśmy w ostatnim odcinku Kryminalnych Legend. Dziś poznamy historię Bonnie i Clyda, przestępczej pary kochanków porównywanych do Romea i Julii.

W pewnym sensie nie trudno było ich idealizować. Młoda zakochana para, ze swoistą fantazją łamiąca prawo i szukająca przygody. Imponujące umiejętność Clyda w prowadzeniu samochodu i uroda Bonnie podbiła serca wielu.

Jednak jak w przypadku każdego tak nakreślonego obrazu, prawda daleko odbiegała od ich wyidealizowanego wizerunku.

Bonnie i Clyd odpowiadali za trzynaście do osiemnastu morderstw, w których zginęli niewinni ludzie. Część z nich zginęła przez spartaczone przez Clyda napady, które inaczej przygotowane mogłyby obyć się bez ofiar śmiertelnych.

Bonnie i Clyde mieszkali w samochodzie, utrzymywali się z pieniędzy, które ukradli z małych sklepów spożywczych i stacji benzynowych. Żyli w drodze.

Bonnie Parker urodziła się 1 października 1910 roku w miejscowości Rowena, w stanie Teksas, jako środkowe z trojga dzieci Henrego i Emmy Parker. Rodzina mieszkała tam całkiem wygodnie. Jednak, gdy Henry Parker w 1914 roku niespodziewanie zmarł, Emma przeniosła się z dziećmi do małego teksaskiego miasteczka Cement City.

Bonnie, fizycznie była drobną osóbką. Miła zaledwie 150 cm i ważyła 41 kilogramów. Jednak osobowość miała wielką. Była jedną z najlepszych uczennic, określana jako wybitnie inteligentna. Uwielbiała pisać wiersze, które wysoko oceniano i gdyby nie droga jaką obrała, mogłyby uczynić ją sławną w uczciwy sposób. Jednak spokojne życie nudziło ją. W wieku 16 lat porzuciła szkołę i poślubiła Roya Thorntona. Małżeństwo nie było udane, a dwa lata po ślubie, Roy został przyłapany na kradzieży i skazany na pięć lat więzienia. Mimo to nigdy się nie rozwiedli.

Clyde Barrow przyszedł na świat 24 marca 1909 roku w Telico w Teksasie, jako szóste z ośmiorga dzieci Henryka i Cummie Barrow. Rodzice byli dzierżawcami, często nie mieli wystarczających pieniędzy, aby wykarmić swoje dzieci. Podczas tych trudnych czasów, Clyde był często wysyłany do krewnych, którzy mogli go przez jakiś czas utrzymać. Kiedy Clyde miał 12 lat, jego rodzice zrezygnowali z dzierżawienia gospodarstwa rolnego i przenieśli się do West Dallas, gdzie Henry otworzył stację benzynową.

Młody Clyde często popadał w konflikty z prawem. Pierwszy raz był aresztowany w 1926 roku, za nie oddanie wypożyczonego samochodu, drugi raz aresztowano go wraz z bratem za kradzież indyków, mimo, iż w tym czasie zajmował się już okradaniem sklepów, sejfów czy kradzieżą samochodów.

W styczniu 1930 roku Bonnie i Clyde spotkali się w domu wspólnego znajomego. Natychmiast zainteresowali się sobą, jednak kilka tygodni po spotkaniu, Clyde został skazany na dwa lata więzienia za dawne zbrodnie. 11 marca 1930 roku Clyde uciekł z więzienia, wykorzystując broń, którą przemyciła mu Bonnie. Tydzień później został ponownie zatrzymany i skierowany do ciężkiego więzienia Eastham w pobliżu Weldon w Teksasie, aby tam odsiedzieć 14 letni wyrok.

bonnie-and-clyde-theredlist_qfantW dniu 21 kwietnia 1930 r. Clyde przybył do Eastham. Nie mógł znieść życia w tak brutalnych warunkach i był tak zdesperowany, że gotów był zrobić wszystko byle się stamtąd wydostać. Mając nadzieję, że jeśli będzie fizycznie niezdolny do pobytu w tym więzieniu, zostanie przeniesiony gdzie indziej. Poprosił współwięźnia o odcięcie dwóch palców u stopy. Mimo brakujących palców nie został przeniesiony do łagodniejszego więzienia, jednak przyznano mu wcześniejsze zwolnienie warunkowe. Clyde został zwolniony z Eastham w dniu 2 lutego 1932 roku. Ślubował, że wolałby umrzeć, niż kiedykolwiek wrócić do tego okropnego miejsca.

Najprostszym sposobem, aby trzymać się z dala od Eastham, byłoby żyć bez popadania w konflikty z prawem. Jednak Clyde został zwolniony z więzienia w czasie Wielkiego Kryzysu, kiedy nie łatwo było zdobyć pracę i się utrzymać. Ponadto miał małe doświadczenie w uczciwej pracy, kryminalna przeszłość też nie pomagała, nic dziwnego, że tak szybko, jak tylko wyleczył stopę, wrócił do utrzymywania się z przestępstw.

Podczas jednego z pierwszych napadów Bonnie poszła z nim. Gang Barrowa miał w planie obrabować sklep żelazny. Bonnie nie wyszła z samochodu w czasie napadu, ułatwiło to policji zatrzymanie jej. Została schwytana i umieszczona w więzieniu Kaufman w Teksasie. Jednak w niedługim czasie została zwolniona z powodu braku dowodów.

Podczas gdy Bonnie była w więzieniu, Clyde i Raymond Hamilton pod koniec kwietnia 1932 roku, dokonali kolejnej kradzieży. To miał być łatwy i szybki napad na sklep, ale coś poszło nie tak i właściciel sklepu, John Bucher, został zastrzelony.

Bonnie musiała podjąć decyzję – zostać z Clydem i żyć z nim w biegu lub go zostawić i zacząć od nowa. Bonnie wiedziała, że ​​Clyde obiecał nigdy nie wrócić do więzienia. Wiedziała, że życie z Clydem oznaczało dla nich śmierć i to możliwe, że bardzo szybko. Jednak nawet z tą wiedzą, Bonnie zdecydowała, że ​​nie może zostawić Clyde i miała pozostać mu wierna do końca.

W ciągu najbliższych dwóch lat, Bonnie i Clyde dokonali kradzieży w pięciu stanach: Teksas, Oklahoma, Missouri, Luizjana i Nowy Meksyk. Zwykle mieszkali blisko granicy, aby ułatwić sobie ucieczkę, wykorzystując fakt, że policja nie mogła przekroczyć granic państwowych nawet w pogoni za przestępcą.

Aby utrudnić policji wytopienie ich i schwytanie, Clyde często zmieniał samochody, kradł nowe i zamieniał tablice rejestracyjne. Systematycznie studiował mapy i miał niesamowitą wiedzę o każdej drodze, która byłaby przydatna podczas ucieczki. Co często ratowało im życie.

Bonnie i Clyde często odwiedzali Dallas w Teksasie, aby spotkać się z rodzinami. Bonnie miała bardzo bliskie relacje z matką i bez względu na niebezpieczeństwo, odwiedzała ją, co kilka tygodni. Clyde również często odwiedzał  matkę oraz ulubioną siostrę, Nell. Przez te odwiedziny kilkakrotnie prawie wpadł w zasadzki założone przez policje.

Bonnie i Clyde żyli w takim biegu prawie rok, kiedy Buck brat Clyde'a został zwolniony z więzienia w Huntsville w marcu 1933 roku. Chociaż Bonnie i Clyde byli ścigani przez liczne organy ścigania (miał on wtedy na swoim koncie popełnionych kilku morderstw, obrabowanie kilku banków, liczne kradzieże samochodów oraz dziesiątki napadów na małe sklepy spożywcze i stacje benzynowe), zdecydowali się wynająć mieszkanie w Joplin.

Po dwóch tygodniach normalnego życia 13 kwietnia 1933 roku, Clyde zauważył dwa samochody policyjne w pobliżu ich mieszkania. Wybuchła strzelanina. Po zabiciu jednego policjanta i śmiertelnie raniąc drugiego, Bonnie, Clyde, Buck i WD Jones dotarli do garażu, wsiedli do swojego samochodu i odjechali.

Chociaż policja nie złapała Bonnie i Clyda, to nie uznali dnia za stracony, w mieszkaniu znaleźli wiele cennych informacji.

Bonnie i Clyde kontynuowali swój rajd, często zmieniając samochody i próbując wyprzedzić stróżów prawa, którzy byli coraz bliżej ich zatrzymania. Nagle, w czerwcu 1933 w pobliżu Wellington mieli wypadek. Kiedy jechali przez Texas w kierunku Oklahomy, Clyde nie zauważył, że most, przez który miał jechać, jest zamknięty z powodu remontu. Gwałtownie skręcił, a samochód spadł z nasypu. Clyde i WD Jones bezpiecznie wydostali się z samochodu, ale Bonnie pozostała w nim uwięziona, gdy samochód zapalił się.

Clyde i WD nie mogli uwolnić Bonnie; poprosili o pomoc dwóch miejscowych rolników, którzy przejeżdżali drogą. Bonnie została ciężko poparzona w wypadku, miała poważne obrażenia na nodze.

Pobyt na mecie oznaczał brak opieki medycznej. Obrażenia Bonnie były na tyle poważne, że jej życie było zagrożone. Clyde robił, co mógł, poprosił o pomoc Blanche, żonę brata i Billie, siostrę Bonnie.

Około miesiąc po wypadku, Bonnie i Clyde (plus Buck, Blanche i WD Jones) nocowali w Tawernie Czerwona Korona w pobliżu Platte City w Missouri. W nocy z 19 na 20 lipca 1933 r. policja dostał cynk od lokalnych mieszkańców. Tym razem policja była lepiej uzbrojona i lepiej przygotowana niż w czasie walki w mieszkaniu w Joplin. O 11 wieczorem, policjant zapukał do jednego z pokojów. Blanche odpowiedziała: "Chwileczkę. Pozwól mi się ubrać." To dało Clydowi wystarczająco dużo czasu, aby przygotować się do obrony.

To była ogromna strzelanina. Podczas gdy inni się ukryli, Buck powstrzymywał policję, aż został postrzelony w głowę. Podczas ucieczki Gang Barrowa ostrzeliwał policję z karabinów maszynowych. Policji udało się przestrzelić dwie opony i jedną szybę w samochodzie uciekających. Odprysk szkła poważnie uszkodził jedno z oczu Blanche.

Clyde jechał cała noc i cały następny dzień, zatrzymując się tylko, aby zmienić bandaże i opony. Kiedy dotarli do Dexter w Iowa, Clyde i wszyscy w samochodzie potrzebowali odpoczynku. Zatrzymali się na terenie Parku Dexfield.

Policja została uprzedzona o ich obecności na kempingu przez miejscowego rolnika, który znalazł zakrwawione bandaże. Miejscowa policja zebrała ponad stu funkcjonariuszy, Gwardię Narodową, strażników oraz miejscowych rolników i otoczyli Gang Barrowa. Rankiem 24 lipca 1933 roku Bonnie zauważyła obławę i krzykiem zaalarmowała pozostałych.

Mimo tak miażdżącej przewagi liczebnej, niesamowite jest to, że nikt z Gangu Barrowa nie zginął podczas ataku. Buck został trafiony kilka razy. Clyde wskoczył do jednego z dwóch samochodów, ale otrzymał postrzał w ramię i rozbił samochód na drzewie. Bonnie, Clyde i WD Jones przepłyneli przez rzekę. Tak szybko, jak tylko mógł, Clyde ukradł inny samochód.

Buck zmarł z ran kilka dni po strzelaninie. Blanche została schwytana. Clyde został postrzelony cztery razy a Bonnie miałaBonnie_and_Clyde_qfant wiele ran od śrutu. WD Jones również otrzymał ranę głowy. Po strzelaninie, WD Jones odszedł z grupy, aby już nigdy nie powrócić.

Bonnie i Clyde przycichli na kilka miesięcy, aby odzyskać siły, ale w listopadzie 1933 roku już z powrotem zaczęli kraść. Teraz musieli bardzo uważać, bo zrozumieli, że mogli zostać rozpoznani przez miejscową ludność, która doniesie na nich policji. Aby uniknąć kontroli i rozpoznania w motelach, żyli w samochodzie, jadąc w dzień i śpiąc w nocy.

Również w listopadzie 1933 r. WD Jones został schwytany i zaczął opowiadać swoją historię policji. W trakcie przesłuchań, policja dowiedziała się o bliskiej więzi, jaką Bonnie i Clyde mieli z rodziną. To dało policji trop. Obserwując rodziny Bonnie i Clyde'a, policji udało się zrobić zasadzkę, gdy Bonnie i Clyde próbowali się z nimi skontaktować. Podczas zasadzki 22 listopada 1933 roku zostało zagrożone życie matki Bonnie Parker, Emmy, oraz matki Clyde’a Barrowa, Cummie. Clyde się wściekł. Chciał odwetu wobec stróżów prawa, którzy narazili ich bliskich na niebezpieczeństwo, ale jego rodzina przekonała go, że to nie jest dobry pomysł.

Zamiast zemścić się na stróżach prawa w pobliżu Dallas, który zagroził życiu jego rodziny, Clyde zemścił się inaczej. W styczniu 1934 roku Bonnie i Clyde pomogli staremu przyjacielowi Clyde'a, Raymondowi Hamiltonowi, wyrwać się z więzienia Eastham. Podczas ucieczki został zabity strażnik, a kilku dodatkowych więźniów skorzystało ze sposobności ucieczki w samochodzie z Bonnie i Clydem.

Jednym z tych więźniów był Henry Methvin. Gdy inni więźniowie poszli własna drogą, Methvin pozostał z Bonnie i Clydem. Methvin i jego rodzina mieli odegrać ważną rolę w upadku Bonnie i Clyde'a.

Policja użyła swoją wiedzę o Bonni i Clydzie, aby zaplanować następny ruch. Zdając sobie sprawę, jak przywiązani do rodziny są Bonnie i Clyde, policja domyśliła się, że cała trójka była w drodze do Iverson, miasta, w którym przebywał ojciec Henryka Methvina.

Kiedy policja dowiedziała się, że Henry Methvin oddzielił się od Bonnie i Clyde’a zdali sobie sprawę, że to ich szansa na zasadzkę. Przyjęli, że Bonnie i Clyde pojadą po Henrego na farmę jego ojca. Zaplanowali zasadzkę wzdłuż drogi, którą Bonnie i Clyde, powinni jechać.

Sześciu stróżów prawa czekało wzdłuż autostrady 154 między Sailes i Gibsland w Luizjanie.

Około 09:15 w dniu 23 maja 1934 roku Clyde jechał Fordem V-8 w dół drogi, w połowie trasy zauważył blokującą drogę ciężarówkę. Gdy zwolnił, sześciu policjantów otworzyło ogień. Zaskoczona para miała mało czasu na reakcję. Zarówno Clyde jak i Bonnie zginęli szybko. W ich kierunku wystrzelono ponad 130 pocisków. Ciała zarówno Bonnie jak i Clyde'a zostały zabrane do Dallas, gdzie zostały wystawione na widok publiczny. Zebrały się tłumy, aby obejrzeć zwłoki tej sławnej pary. Chociaż Bonnie chciała być pochowana z Clydem, pochowano ich oddzielnie na dwóch różnych cmentarzach zgodnie z życzeniem ich rodzin.

Reakcja męża na wiadomość o jej śmierci była następująca: Jestem szczęśliwy z faktu, że odeszli w taki sposób. To o wiele lepsze, niż bycie złapanym.

W każdym razie,

kiedy nie mogli więcej uciekać,

jedynym rozwiązaniem
była śmierć.
Ale nikt nie przeżył piekła,

w którym zostali zabici,

Clyde Barrow i Bonnie Parker

Loading Facebook Comments ...
Zostaw odpowiedź

Facebook

%d bloggers like this: