Kryminalne legendy – Al Capone – droga na szczyt

Kryminalne legendy – Al Capone – droga na szczyt


Autor: Marta Drozdek

Chicago okazało się idealnym miejscem do budowania przestępczego imperium. Hałaśliwe, wojownicze, otwarte dla każdego kto miał wystarczająco dużo pieniędzy, aby je kupić.

Krwawe i brutalne miasto, bezwzględnie komercyjne, bez snobistycznych zapędów i szacunku dla „starych” pieniędzy. Korupcja polityków stała się tu już tradycją, tworzyła korzystną atmosferę dla rozkwitu zbrodni. Słynęło z bogactwa i rozwiązłości seksualnej.

Gdy w 1920 roku Capone przybył do Chicago, to właśnie handel ciałem był głównym źródłem dochodów organizacji przestępczych na terenie miasta. Królem tej działalności był  "Big Jim" Colosimo wraz z żoną i jednocześnie partnerką w interesach, Victorią Moresco. Tworzyli razem całkiem udany tandem przestępczy. Ich burdele w ciągu miesiąca osiągały dochód 50.000 dolarów.

Big Jim był właścicielem Colosimo Cafe, jednego z najpopularniejszych klubów w mieście. Nikt nie dbał o to, że był on alfonsem. Nikogo ze sławnych i bogatych nie powstrzymywało to przed przebywaniem w jego klubie. Do stałych bywalców klubu należeli Enrico Caruso, czy wybitny prawnik Clarence Darrow. Big Jim, z ogromnymi błyszczącymi diamentami na każdym ze swoich grubych palców, z klamrami i pasami wysadzanymi diamentami, był prawdziwym produktem chicagowskiego społeczeństwa.

Colosimo nawiązał współpracę z Johnnym Torrio. Był on poważnym, ale nie przyciągającym nadmiernej uwagi biznesmenem – nie pił, nie palił, nie przeklinał i był wierny swojej żonie Ann.

Kryminalne_legendy_Al_Capone_droga_na_szczyt_01_qfantDo upadku Big Jima przyczyniła się Dale Winter, dość młoda piosenkarka, która skradła mu serce. Jim rozwiódł się z Victorią i tuż po rozwodzie poślubił młodą piosenkarkę. Stracił dotychczasową czujność, na czym skorzystał Frankie Yale. Prawdopodobnie Dale Winter, nowa żona Jima, pomogła Frankiemu w uśpieniu czujności męża i przygotowaniu na niego zasadzki. W dniu 11 maja 1920 r., Yale zamordował Big Jima w jego własnym klubie.

Ostatecznie policjanci zorientowali się, kto był mordercą i Yale został aresztowany w Nowym Jorku. Jednakże, jedyny świadek  zabójstwa, kelner z klubu, odmówił składania zeznań przeciwko  Frankiemu Yale. Yale’owi udaje się uniknąć oskarżenia, jednak jego próba przejęcia imperium Colosimo kończy się fiaskiem. Torrio był w stanie utrzymać w swoich rękach ogromną wielomilionową działalność, jaką przez wiele lat budował Big Jim.

To na rzecz tego ogromnego imperium kryminalnego, dwudziestodwuletni Al porzucił posadę księgowego w Baltimor. Tu pieniądze i szansa na awans były o niebo większe niż w normalnej, uczciwej i szacownej pracy. Nie przeszkadzało mu, że wiąże się to z zarządzaniem burdelami. Był 1921 rok, rok w którym Al Capone na zawsze odwrócił się plecami do szacunku i uczciwości. Z jego talentem do biznesu, ze zwykłego pracownika, stał się partnerem Torrio. Wkrótce do pracy w tym imperium hazardu i nierządu, miał dołączyć jego brat Ralph.

Kryminalne_legendy_Al_Capone_droga_na_szczyt_02_qfantW tym czasie Al poznał człowieka, który został jego przyjacielem na całe życie, Jacka Guzika. Jack miał podobny styl życia do Torrio, był oddanym ojcem rodziny i traktował Ala jak młodszego brata. Po raz kolejny Capone pokazał swoją zdolność wyjścia poza włoską społeczność. Najpierw poślubił irlandzką dziewczynę, a jego najbliższy przyjaciel okazał się Żydem. Brak  uprzedzeń i zdolności do tworzenia sojuszy poza włoską społecznością, miały duży wpływ na jego przyszłą gangsterską karierę.

Al był całkiem dobrze ustawiony finansowo, kupił dom dla swojej rodziny w szanowanej dzielnicy. Do tego skromnego lokum przy 7244 Prairie Avenue, przyniosła się nie tylko Mae i Sonny, ale także matka i reszta rodzeństwa.

Im głębiej wchodził w świat ściągania haraczy i wszystkich z nim związanych grzechów, tym bardziej był idealizowany przez rodzinę. Przez kilka lat od przybycia Capone do Chicago, atmosfera między różnymi gangami, działającymi na terenie miasta, była spokojna.

W tym czasie William E. Dever, następca całkowicie skorumpowanego burmistrza, "Big Billa" Thompsona, zaczął przeprowadzać reformę w walce z przestępczością. Korumpowanie przedstawicieli władz i policji było coraz trudniejsze. W związku z tym Torrio i Capone postanowili  przenieść większość operacji z miasta do Cicero, gdzie mogli kupić wszystkie tamtejsze służby.

Wkrótce po otwarciu burdelu w Cicero, Torrio zabrał swoja matkę z powrotem do Włoch, pozostawiając Capone na czele działalności. Capone wziął sobie za cel podbój całego miasta. Zadaniem Ralpha, brata Ala, było otwarcie w dzielnicy robotniczej burdelu  nazwanego Stockade, dla tamtejszej ludności. Al koncentrował się na hazardzie i przejął  również kontrolę nad torem Hawthorne Race.

W przeważającej części, podbój Cicero przez Capone nie napotkał żadnego sprzeciwu. Jedynym wyjątkiem był  Robert St. John, młody dziennikarz Cicero Tribune , który podjął krucjatę przeciwko gangsterowi. Każdy numer zawierał artykuły przeciwko Capone, na tyle skuteczne, że mogły zagrozić kandydatom popieranym przez niego w wyborach podstawowych w 1924 roku.

Przed wyborami Capone zaczął używać siły. Porywano pracowników przeciwników wyborczych, grożono wyborcom przemocą, jeżeli nie poprą jego kandydatów. Szef Chicagowskiej policji wysłał do Cicero dodatkowe siły policyjne. Policjanci, ubrani po cywilnemu, jeździli nieoznakowanymi samochodami po Cicero, pod pozorem ochrony pracowników zakładów elektrycznych.

Kryminalne_legendy_Al_Capone_droga_na_szczyt_03_qfant

Frank Capone martwy

 

Frank Capone, który właśnie zakończył negocjacje w sprawie dzierżawy, szedł ulicą, kiedy podjechały do niego samochody z grupą chicagowskich policjantów. Ktoś go rozpoznał. Policjanci wyskoczyli z samochodów przed Frankiem, rozpoczęła się strzelanina. Capone został podziurawiony kulami. Policja uznała ten incydent za samoobronę, ponieważ Frank widząc policję wyciągnął swój rewolwer.

Al był wściekły, wzmogła się eskalacja przemocy w stosunku do  urzędników, dochodziło do  porwań i kradzieży urn. Jeden urzędnik został zamordowany. W końcu Capone odniósł zwycięstwo, ale za cenę, która prześladowała go do końca życia.

Pogrzeb jaki wyprawił bratu, był niezrównany w swoim przepychu. Same kwiaty kosztowały dwadzieścia tysięcy dolarów. Szef Chicagowskiej policji wysłał tych samych policjantów, którzy zastrzelili Franka, do obserwacji pogrzebu. Capone chwilowo powstrzymał się przed wypowiedzeniem wojny Departamentowi policji w Chicago. Jednak jego temperament przytłumiony był żałobą zaledwie pięć tygodni. Po upływie tego czasu, drobny bandyta, Joe Howard, zaatakował jego przyjaciela Jacka Guzika, gdy ten odrzucił prośbę o pożyczkę. W odwecie Capone go zastrzelił.

Capone uniknął kary za morderstwo, ponieważ nie można było znaleźć świadków zdarzenia, którzy odważyli by się zeznawać, ale rozgłos wokół sprawy dał mu sławę, jakiej wcześniej nie miał. Złamał zbudowany z Torrio model dyskretnej anonimowości raz na zawsze.

W wieku dwudziestu pięciu lat, po zaledwie czterech spędzonych w Chicago, Capone stał się siłą, z którą należało się liczyć. Bogaty, potężny mistrz miasta Cicero, stał się celem dla gangsterów z nim rywalizujących. Był w pełni świadom, że ​​następny pogrzeb może być jego własnym. Kruchy pokój z innymi gangami zbudowany przez Torrio, został zerwany przez ogłoszenie prohibicji. Porachunki gangsterskie zaczęły przyjmować rozmiary epidemii.

Loading Facebook Comments ...
Zostaw odpowiedź

Facebook

%d bloggers like this: